Interviews

Roy Tijhaar
‘We hebben het samen toch maar mooi geflikt’

Hij kijkt het liefst vooruit. Maar nu, met het 90-jarig jubileum in zicht, staat Roy ook even stil. Heel even maar. ‘Dan realiseer je je pas hoeveel we in de afgelopen jaren hebben beleefd. Qua werk, en in lief en leed. En daarom vind ik het belangrijk om dit jubileum te vieren: we hebben het samen toch maar mooi geflikt.’

Hij is de derde generatie Tijhaar, maar Roy volgde eerst zijn eigen pad. Na de HTS in Utrecht ging hij bewust terug naar de MTS om zijn elektropapieren en zijn vestigingsvergunning te halen. ‘Dat vonden sommige mensen gek. Maar als ik ooit een eigen bedrijf zou willen starten, of bij Tijhaar zou gaan werken, dan had ik deze papieren gewoon nodig.’
Bij stagebedrijf Stork kreeg hij een vaste aanstelling. Maar na drie jaar koos hij ervoor terug te keren naar Vilsteren. ‘Ik was de westerse mentaliteit zat, woonde nog op kamers en begon me af te vragen: waar wil ik mijn leven opbouwen? Het antwoord was duidelijk: in Salland. Toen heb ik gesolliciteerd bij mijn vader en ben ik bij Tijhaar gaan werken.’

Kennis oude garde behouden
Dat was in 2004. Acht jaar later werd hij officieel directeur. ‘Ik voelde me al jaren eerder klaar voor om het stokje over te nemen, maar mijn vader dacht daar anders over. Hij zag waarschijnlijk al in dat er moeilijke jaren aan zaten te komen. Zo’n periode had hij in de jaren 80 ook meegemaakt, en daar wilde hij me vermoedelijk voor behoeden. Achteraf had hij gelijk. Onder meer dankzij zijn ervaring, hebben we de recessie rond 2009 goed doorstaan. Toen ik de zaak uiteindelijk overnam, vond ik het belangrijk om de kennis van de oude garde te behouden. Tegelijkertijd ontwikkelde ik samen met onder meer Bertus, Marcel en Chantal het Tijhaar Duurzaam Concept. Een visie waarin we niet alleen technisch zo duurzaam mogelijk willen werken, maar ook langdurige relaties aangaan met klanten en leveranciers. Bijvoorbeeld door maatwerk te leveren per project of klant. Kijken wat iemand echt nodig heeft, en daarop inspelen.

Grote uitdaging
De grootste uitdaging van nu is het aantrekken én behouden van goed personeel, zegt Roy. ‘Er is werk genoeg, maar vakmensen worden schaars én zijn gewild. Ook ik krijg regelmatig voorstellen van andere bedrijven, maar daar ga ik niet op in. Ik heb jarenlang gebouwd aan een goed team, met jong en oud, een fijne sfeer, betrokken medewerkers. Dat maakt ons bedrijf uniek, en dat geef ik niet uit handen. Omdat we niet zo enorm groot zijn, hebben we hier nog oog voor elkaar, je bent hier geen nummer. En het maakt het ook makkelijk om even wat met elkaar te bespreken en dingen snel voor elkaar te krijgen.’

‘Volg je onderbuikgevoel’
Op de vraag welke lessen hij leerde van zijn ouders, hoeft Roy niet lang na te denken. ‘In het begin werkte ik soms zestig, zeventig uur per week. Het punt is: als je een eigen bedrijf hebt, houdt het werk nooit op. Mijn moeder zei ooit: “Je moet het werk kunnen zien liggen.” Ze bedoelde dat je de deur achter je moet kunnen dichttrekken en rust moet pakken. Dat doe ik nu. Van mijn vader leerde ik dat je niet afhankelijk moet zijn van anderen om beslissingen te nemen. Je kunt medewerkers om hun mening vragen, maar uiteindelijk moet één iemand de knoop doorhakken. En: volg je onderbuikgevoel. Dat doe ik tot op de dag van vandaag.’

Vertrouwen in het team
Een van de fundamenten van zijn aanpak, is het vertrouwen in het team. ‘En dat betekent ook dat je moet kunnen loslaten. Ik had ooit bedacht dat monteurs verkoopbrochures konden meenemen naar klanten. Maar het bleek al snel dat zij daar totaal niet op zaten te wachten. Ze wilden gewoon goed werk leveren, zonder commerciële praatjes. En terecht. Als de monteurs wegrijden in hun busje, zijn ze min of meer eigen baas. Dan moeten ze doen waar ze goed in zijn en waar ze zich goed bij voelen. Dan leveren ze het beste werk af.’

Boost om door te gaan
Negentig jaar Tijhaar is geen feestje voor hemzelf, maar voor de mensen met wie hij dit samen heeft opgebouwd, benadrukt Roy. ‘Oud en jong, vakmensen, onderaannemers, opdrachtgevers, leveranciers. We zijn wie we zijn met onze Sallandse roots, en op die manier gaan we ook de toekomst in. En ik hoop dat dit feestje een boost geeft om de komende jaren op deze manier door te gaan.’

Frits Tijhaar
‘Individuele klussen passen beter bij ons’

Frits Tijhaar wilde graag werken met auto’s en motoren, maar zijn vader had andere plannen voor hem. Hoewel een functie in het bedrijf niet zijn eerste keuze was, vond hij er toch zijn draai. Onder zijn leiding ontwikkelde Tijhaar zich tot een totaal installatiebedrijf.

Op zijn zeventiende kwam Frits bij zijn vader in de hoefsmederij werken als smid-bankwerker. ‘Ik was de enige zoon van mijn vader, hij zag in mij zijn opvolger. Maar paarden beslaan vond ik niet leuk, vooral niet bij de boerenpaarden en die uit de bosbouw. Die waren verschrikkelijk wild. Ik heb toen tegen mijn vader gezegd dat ik liever iets in de landbouwmechanisatie wilde gaan doen. We hebben een tijd landbouwvoertuigen verkocht, maar ook dat was niet echt mijn ding.’
In diezelfde tijd kwam ook het installatiewerk op en ging Frits samen met een collega de boerderijen langs om waterleidingen aan te leggen. ‘We plaatsten drukketelinstallaties voor stromend water in keukens en douches. Mensen konden zich eindelijk douchen in plaats van zich te wassen in een ton. Dat was een enorme vooruitgang.’

Snelle groei
Om het installatiewerk goed onder de knie te krijgen, haalde Frits in de avonduren alle diploma’s op installatiegebied. ‘Daarna heb ik het installatiewerk verder uitgebouwd. We zaten in een goede tijd, want eind jaren 60 kwam er aardgas en wilde iedereen gaskachels en centrale verwarming. Vanaf die tijd zijn we snel gegroeid. Van centrale verwarming naar de eerste HR-ketels en verder.’
Na het plotselinge overlijden van zijn vader, Frits was 23, nam hij de zaak over. Zijn vriendin Anny kwam hem helpen. ‘Gelukkig maar, want zonder haar had ik het nooit gered.’
Hij koos bewust voor kleinschalige opdrachten. ‘Er was een periode waarin we ook seriewoningen deden, maar als de monteurs in tien van die woningen installaties hadden aangelegd, konden ze de rest met hun ogen dicht doen. Er zat geen enkele uitdaging bij. Dus dat ging hem niet worden. Individuele klussen passen veel beter bij ons.’

Trots
Toen Roy aangaf in het bedrijf te willen werken, was Frits niet meteen enthousiast. ‘Een eigen zaak is hard werken. We hebben moeilijke tijden gehad met het bedrijf. Daar wilde ik hem voor behoeden. En hij had met zijn ingenieurstitel een goede baan in loondienst kunnen krijgen. Maar hij was vastbesloten. Na een sollicitatiegesprek gaf ik hem een contract van een jaar, want voordat ik definitief met hem in zee zou gaan, wilde ik eerst kijken hoe het zou gaan.’
Dat contract is vervolgens met volle tevredenheid van beide kanten verlengd. ‘Nadat Roy de zaak in 2012 officieel heeft overgenomen, ben ik achter de schermen nog wel blijven meewerken. Ik ben er trots op hoe we het bedrijf hebben ontwikkeld tot een totaal installatiebedrijf. En ik ben blij dat het nog weer een generatie in de familie blijft. Roy doet het super. De laatste jaren zijn de technische ontwikkelingen heel snel gegaan. Ik heb er respect voor hoe hij daarmee omgaat. Ik had het niet beter kunnen doen.’

Anny Tijhaar
‘Ik ben er trots op dat het bedrijf al negentig jaar bestaat’

In 1971 werkte Anny in de kruidenierswinkel van Wagenmans in Lemelerveld. Tot haar vriend Frits haar vroeg om te komen helpen in de zaak in Vilsteren. ‘Zijn vader was kort daarvoor overleden, en hij besloot het bedrijf voort te zetten. Ik heb er geen moment over hoeven nadenken.’

Tijhaar, opgericht door de vader van Frits, begon ooit als hoefsmederij en groeide in de loop van de jaren uit tot een ‘Winkel van Sinkel’, met onder meer huishoudelijke artikelen, witgoed en gereedschap. Toen Anny en Frits het stokje overnamen, verbouwden ze de winkel en startten met het verhuren van fietsen, het vullen van gasflessen en het verkopen van tuinmeubelen. ‘Dat liep hard, vooral vanwege alle campings in de omgeving,’ vertelt Anny.
Vanaf halverwege de jaren 70 kozen ze volledig voor het installatiewerk. Anny hielp mee met de verkoop en alle voorkomende klusjes. ‘Als de kinderen ’s avonds op bed lagen, verzorgde ik de administratie. Dan tikte ik offertes uit op zo’n ouderwetse typemachine. Had ik een fout gemaakt, dan kon ik helemaal opnieuw beginnen. Dat is nu met de computer gelukkig allemaal een stuk makkelijker.’

Meer aandacht voor sanitair
In 1982 kwam er voor het eerst een showroom, die ze in 1996 compleet verbouwden. Anny richtte zich steeds meer op de verkoop van sanitair. ‘Samen iets moois uitzoeken voor de woning van de klant, dat vond ik een van de leukste dingen om te doen. Dat stelde in die tijd overigens niet zoveel voor, mensen kwamen voor een wastafel, toilet en douche. Maar in de loop van de tijd werden badkamers uitgebreider en het sanitair steeds luxer. Er kwamen ook steeds meer kleuren op de markt. Zelf hebben we nog een olijfgroene badkamer gehad. Nu denk ik weleens: hoe kónden we dat doen!’

De derde generatie aan het roer
Dat hun zoon Roy de zaak zou overnemen, hadden Anny en Frits nooit verwacht. ‘Hij studeerde in Utrecht en werkte daarna bij Stork. “Die blijft daar wel”, zeiden mijn man en ik vaak tegen elkaar. Maar in een weekend vroeg Roy plotseling of hij in de zaak mocht komen werken. Frits zei: “Dat mag wel, maar dat moet je wel solliciteren.” Roy heeft keurig een brief geschreven en een sollicitatiegesprek gevoerd.’ Ze lacht: ‘En hij is aangenomen. En omdat hij papieren voor elektrotechniek had gehaald, konden we vanaf dat moment een totaalpakket aanbieden.’

De tijden veranderen, de sfeer blijft
Het is mooi dat de derde generatie nu aan het roer staat, vind Anny. En dat dat ook verandering betekent, is logisch. ‘Ik moest wel even slikken toen een paar jaar geleden de showroom eruit ging. Maar ik begrijp het goed. De tijden veranderen. Mensen maken hun keuze steeds vaker op internet.’
Wat volgens Anny altijd hetzelfde is gebleven, is de goede sfeer. ‘We hebben altijd trouwe medewerkers gehad. Sommigen werkten hier vijftig jaar. Frits werkte nog met mannen die zijn vader had aangenomen. En nu werken er nog steeds mensen die Frits destijds in dienst nam, en die inmiddels hun veertigjarig jubileum vieren met Roy als werkgever.’
Omdat Anny naast het bedrijf woont, komt ze nog bijna dagelijks even langs. ‘Dan drink ik een kopje koffie en leer ik de jonge jongens een beetje kennen. Ik ben er trots op dat het bedrijf al negentig jaar bestaat.’

Bertus Paarhuis
‘Als je van afwisseling en uitdaging houdt, is dit het mooiste vak dat er is’

Bertus begon in 1993 bij Tijhaar als hulpmonteur. Inmiddels is hij projectleider, planner én een van de meest ervaren krachten binnen het bedrijf. Maar eigenlijk had hij heel andere plannen.

‘Ik ben opgegroeid op een boerderij en volgde een landbouwopleiding. Ik wilde graag samen met mijn broer de boerderij van mijn ouders overnemen, maar die was niet groot genoeg voor twee’, vertelt Bertus. ‘Via een uitzendbureau kwam ik bij Tijhaar terecht. Na een paar maanden moest ik een jaar in militaire dienst, daarna kwam ik terug bij Tijhaar voor een vaste baan. In het begin was ik een hulpje op de bouw, en het beviel me meteen. De sfeer was goed, het sociale en de afwisseling spraken me aan: de ene keer werkte ik buiten aan zinkwerk of dakbedekking, de volgende dag was ik binnen bezig met verwarming of sanitair.’
Vanaf dag één schoolde Bertus zich bij. Eerst in de installatietechniek, later in service en onderhoud van installaties, elektrotechniek en werk- en installatieverantwoordelijke. Rond 2005 verschoof zijn rol langzaam naar kantoor. ‘Er was meer structuur nodig in het servicewerk. Dat ging ik erbij doen, net als het maken van offertes. In het begin werkte ik een paar uur op kantoor, nu bijna volledig. Maar ik wil graag weer meer richting de uitvoering. Ook om de jongere monteurs meer te kunnen begeleiden. Even een halve dag meelopen, dingen laten zien. Zo kun je ervaring overdragen en ook zelf bijblijven in de praktijk.’

Professioneel én gemoedelijk
In de afgelopen dertig jaar zag Bertus het bedrijf flink veranderen. ‘Toen ik begon, waren we met vijf of zes man. We installeerden ketels en af en toe een badkamer of een aanbouw. Je ging pas naar huis als het werk af was. Ook als je daarvoor een paar uur moest overwerken. Nu doen we complete installaties voor verschillende bedrijven, zoals tandartspraktijken en luxe woningbouw. Het is nu veel professioneler, en we kunnen onze uren iets flexibeler indelen. Het is een wereld van verschil, maar de sfeer is gebleven. Dat gemoedelijke, ook in contact met opdrachtgevers en leveranciers, dat vind ik prettig. Net als de vrijheid die ik hier heb. Als je verantwoordelijkheid neemt, krijg je vertrouwen. Dat is ook waarom ik nooit voor mezelf ben begonnen. Ik ben blij dat het zo gelopen is. Hier krijg ik de ruimte om mijn werk op mijn manier te doen, met collega’s die ik waardeer.’
Of hij zichzelf tot zijn pensioen bij Tijhaar ziet? ‘Ik denk het wel. Mijn vrouw en ik hebben twaalf jaar geleden een boerderij gekocht met voldoende woonruimte voor een B&B en een stukje land voor verbouw of het houden van vee. Daar ben ik op donderdagen en in mijn vrije tijd mee bezig, zo komt het stukje landbouw mooi terug. Maar verder blijf ik graag bij Tijhaar. Geen dag is hier hetzelfde, en dat houdt het mooi en uitdagend.’

Marcel Vree
‘Het is hier overzichtelijk en gemoedelijk’

Via het uitzendbureau kon Marcel Vree voor Tijhaar aan de slag op de daken van Gasunie. Een halfjaar later kon hij terugkomen, en mocht hij blijven als hij zich zou omscholen. ‘Dat heb ik gedaan en daar heb ik nooit spijt van gehad.’

Marcel volgde in zijn jaren bij Tijhaar opleidingen tot Eerste Monteur, Servicemonteur en behaalde diploma’s voor water- en gastechnisch installateur. ‘Tot m’n achtentwintigste heb ik in de avonduren allerlei cursussen gevolgd. Ik had er nooit over nagedacht om deze richting op te gaan. Eigenlijk wilde ik bedrijfswagenmonteur worden, net als mijn broer. Maar dit beviel goed. En ik merkte al snel: dit vak is veel afwisselender dan het sleutelen aan auto’s in dezelfde garage.’
Toen Roy in de zaak kwam en elektra onderdeel werd van de dienstverlening, kon Marcel weer aan de slag. ‘Met een EVC-traject haalde ik mijn papieren voor elektrotechniek op niveau 4.’

‘Zelfstandige in loondienst’
Inmiddels is hij een allround installateur die alles van A tot Z doet. ‘Ik krijg hier de ruimte om projecten van  begin tot eind te doen: van opname en offerte tot uitvoering en facturatie. In feite ben ik een zelfstandige in loondienst. En dat bevalt me prima.’
Bijzondere en leuke projecten zijn vooral die voor de verschillende campings, waaronder De Roos in Beerze en de Harskamperdennen op de Veluwe. ‘Op die laatste camping was al jaren alleen maar het hoognodige geïnvesteerd.Wij begonnen er bijna vanaf nul: van de aanleg van een nieuwe meterkast tot alle aansluitingen op het veld. Alles zelf uitgedacht: kabeldiktes, veldverlichting, water, stroom. Dat geeft veel voldoening.’

Zien voor wie je het doet
Naast het uitvoerende werk is Marcel ook betrokken bij het technisch onderhoud voor Stichting Landschap Overijssel. ‘Wij doen de herstelwerkzaamheden aan de tientallen gebouwen van de stichting in deze regio. In het begin deden we ook de keuringen zelf, maar dat hebben we uitbesteed. Het leuke bij Landschap Overijssel, en eigenlijk is dat bij veel opdrachten zo, is dat we zien voor wie we het doen; we kennen onze klanten en zij weten wat ze aan ons hebben.’

Vrijheid en vertrouwen
Mooi aan het werk is naast de afwisseling en de korte lijnen ook de vrijheid en het vertrouwen dat hij heeft opgebouwd binnen Tijhaar. ‘Ooit kwam ik op kantoor terecht doordat een collega uitviel. Dat lag niet direct in mijn ambitie, maar zo ben ik gegroeid in verantwoordelijkheid. Nu doe ik naast de uitvoering ook projectleiding, planning en administratie. Die veelzijdigheid is een voordeel van een kleiner bedrijf. Het is hier overzichtelijk en gemoedelijk. Eerst met Frits, nu met Roy. Je hebt hier echt zeggenschap over je werk. En als alles uiteindelijk werkt én de klant tevreden is? Dan ben ik dat ook.’

Jan Mars
‘Vooral renovatiewerk vind ik mooi’

Jan Mars begon zijn loopbaan als lasser bij Pacton in Ommen. ‘Na achttien jaar te hebben gewerkt in een fabriekshal zonder buitenlucht, wilde ik wel eens wat anders. Tijdens carnaval sprak ik Frits Tijhaar, die vertelde dat ze het hartstikke druk hadden. Zo is het balletje gaan rollen.’

Bij Pacton werkte Jan als lasser aan opleggers en aanhangers en speciale opdrachten voor defensie. Hij was 38 jaar toen hij overstapte naar de installatiewereld. Ervaring had hij niet. ‘Maar mijn handen staan niet verkeerd. En Frits, de toenmalige directeur, kende mij goed, we waren buren. Hij wist wat ik kon.’
Om de verplichte diploma’s te halen, ging Jan drie jaar lang een avond en een middag in de week naar school. ‘Maar eerlijk gezegd leer je het meeste op de werkvloer door het gewoon te doen.’

Nadenken over slimme oplossingen
Inmiddels is hij Eerste Monteur Installatietechniek, en vorig jaar vierde hij zijn 25-jarig jubileum. Nog steeds houdt hij van aanpakken. Of het nu gaat om rioolwerk, dakgoten, complete badkamers of warmtepompen: ‘Bij Tijhaar installatie doen we alles. En het mooie is dat geen dag hier hetzelfde is. We doen geen seriewerk, geen dertig dezelfde woningen. Vooral renovatiewerk vind ik mooi: dan moet je improviseren, overleggen met bewoners, bedenken en nadenken over slimme oplossingen.’
Zijn favoriete klus? Daar hoeft hij niet lang over na te denken: ‘Drie grote woningen in Wijthmen, dat vond ik prachtig. Alles aansluiten, van de warmtepomp tot de waterleiding. Alles moest kloppen, van watermeter tot douche. Er lag een tekening, maar in de praktijk moet je vaak zelf bedenken hoe je het oplost. Daar zit voor mij de uitdaging in. Dat vind ik mooi, de elektronica eromheen vind ik lastiger. Dat laat ik over aan de jeugd.’

‘Iedereen kent elkaar’
Zijn twee rechterhanden komen hem niet alleen van pas bij zijn werk voor Tijhaar. Hij woont nog steeds in zijn ouderlijk huis naast Frits en Anny, en dat heeft hij zelf volledig verbouwd. ‘Het installatiewerk, timmeren, stukadoren. Alles heb ik zelf gedaan. Alleen de rieten kap heb ik laten doen.’
Wat hem bij Tijhaar houdt, is de sfeer. ‘Iedereen kent elkaar. Het is geen fabriek met 500 man. Hier is overleg, vrijheid, afwisseling en saamhorigheid. En omdat het een klein bedrijf is, kun je veel verschillende dingen doen. Het lassen heb ik geen moment gemist, en soms doe ik het nog. Als er voor een klus iets gelast moet worden, vragen ze mij. Dan neem ik de onderdelen mee naar huis en las ik het in mijn eigen schuur. Het gaat mooi zo. Ik heb in al die jaren nooit spijt gehad van mijn overstap. Geen seconde.’

Peter Huisman
‘Ik vind alle klussen mooi’

Het voorstel van Peter Huisman om het interview om 6.00 uur ’s ochtends te houden, bleek bij navraag geen grap. ‘Kan ik daarna meteen aan het werk.’ Het werd een iets vriendelijker tijdstip: 7.30 uur. Een halfuur na het begin van de werkdag van de dakwerk- en zinkspecialist bij Tijhaar.

Peter werkt al 26 jaar bij Tijhaar, het is zijn eerste werkgever. ‘Ik ben er meteen na de lts komen werken als monteur. We werkten er toen met een klein groepje, een man of vijf.’
Hoewel Peter is opgeleid als monteur, ging hij vrijwel meteen aan de slag als zinkwerker en dakdekker. Op de vraag hoe dat ging, antwoordt Peter nuchter. ‘Gewoon doen. Soms gaat het goed, soms gaat het fout. Zo leer je het.’
Inmiddels heeft hij alle benodigde papieren voor zink- en dakwerk behaald. Hij tekent, berekent en voert uit. Nog steeds met plezier. ‘Het mooie van zink is dat je er in principe alles mee kunt maken. Maar ik doe niet alleen zinkwerk. Ik leg ook bitumen daken. Het is vooral fijn om buiten te werken.’

Afwisseling maakt het leuk
Over de vraag aan welke klus hij nog weleens terugdenkt, hoeft Peter niet lang na te denken. ‘Het vervangen van het dak van de molen in Markelo. De molen is 25 meter hoog, het was hard werken. En een heel bijzonder gebouw. Heel anders dan anders. Maar eigenlijk vind ik alle klussen mooi. Het is vooral de afwisseling die het leuk maakt. Soms heb ik meerdere kleinere klussen achter elkaar. Dan verhelp ik lekkages of meet ik werk in. Dan ben ik de hele dag op pad. Soms zijn er langere klussen, zoals die in Markelo. En af en toe doe ik renovaties, dat is ook mooi werk.’
Zou Peter, met de kennis van nu, opnieuw voor dit werk kiezen? ‘Dat denk ik wel. Ik weet niet anders.’ Op de vraag waar hij voldoening uithaalt, blijft het even stil. ‘Eigenlijk denk ik daar niet zo over na. Gewoon, de klus klaren. En dan: huppakee, op naar de volgende.’

Technische Unie
‘Denk ik aan Tijhaar, dan denk ik aan de betrokkenheid van het team’

Al zo’n vijftien jaar heeft Robert Schoonhoven, vertegenwoordiger bij Technische Unie, intensief contact met Tijhaar. Maar de samenwerking tussen beide bedrijven gaat waarschijnlijk nog verder terug. ‘Tijhaar bouwt graag aan langdurige relaties.’
Wat typeert Tijhaar als samenwerkingspartner?

‘Het is een betrouwbare partij. Ze doen wat ze zeggen en verwachten dat ook van ons. Dat is een mooie basis. Tijhaar zoekt actief de samenwerking op, ook in de driehoek met leverancier en groothandel. Zo kun je de klant optimaal bedienen. Ze zijn standvastig in hun leverancierskeuze en bouwen graag aan langdurige relaties. Dat zie je terug in het Tijhaar Duurzaam Concept. Daarnaast is het een echt een familiebedrijf. Roy doet zichtbaar zijn best om iedereen op een persoonlijke manier te benaderen, terwijl hij ook duidelijk leiding geeft.’

Is er een moment dat u is bijgebleven?
‘Toen ik in 2018 in de buitendienst ging werken, nam ik direct een fabrieksbezoek met Tijhaar aan TKF over. Zonder dat ik iedereen al persoonlijk kende, gingen we samen op pad. Daarna hebben we gegeten in Almelo. Dat was een hele fijne binnenkomer. En verder: als ik aan Tijhaar denk, denk ik ook aan de mooie rit naar Vilsteren en de brede betrokkenheid van het team. Wat het dorp Vilsteren uitstraalt, straalt het bedrijf ook uit. Dat is hun kracht.’

Hoe kijkt u naar de ontwikkeling van Tijhaar?
‘Ze groeien mee met de markt. De showroom van Anny maakte plaats voor een professionele omgeving met balie en spreekruimtes. Ze blijven niet stilstaan. Tegelijkertijd blijven ze trouw aan hun leveranciers en verwachten vertrouwen en eerlijkheid. Dat zoeken wij ook in onze klanten.’
‘Ik wens ze een gezonde toekomst als familiebedrijf, vol passie voor techniek, en natuurlijk met mooie projecten. En het liefst blijven ze die samen met TU realiseren.’

Solar
‘Wat opvalt is het familiegevoel’

Solar en Tijhaar werken al jaren samen. Albert Jansen zag het bedrijf meegroeien met de tijd. Wat veranderde, is volgens hem minstens zo belangrijk als wat bleef: ‘hard werken en er zijn voor je klant.’

Hoe is de samenwerking met Tijhaar begonnen?
‘Negentien jaar geleden ging ik werken bij Vegro, een groothandel voor verwarming en sanitair. Tijhaar was daar toen al klant. Ongeveer tien jaar geleden werd Vegro overgenomen door elektragroothandel Solar. Nu leveren we een totaalpakket installatiematerialen aan Tijhaar. Overigens werkte ik daarvoor bij een sanitairbedrijf in Nunspeet, waar ik al contact had met Frits en Anny, onder andere rondom badkamerconcepten. Dat liep altijd heel prettig. We bouwden samen echt iets op. Wat opvalt is het familiegevoel. Frits en Anny stonden altijd klaar. Anny heeft lang zelf de showroom gerund. Later werd dat een kenniscentrum, een prachtige stap.’

Wat is er veranderd in de afgelopen jaren?
‘De techniek is natuurlijk enorm veranderd. Vroeger draaide het om cv-ketels en radiatoren. Nu praten we over warmtepompen, laagtemperatuursystemen, zonnepanelen en accuopslag. Roy is technisch sterk en weet waar hij over praat. Maar wat hetzelfde is gebleven: hard werken en er zijn voor je klant. En dat is in deze tijd echt niet altijd vanzelfsprekend.’

Hoe typeert u Roy als ondernemer?
‘Hij is heel loyaal. Hij zal niet snel zeggen: ik stop met jou of met dat merk. Hij kiest voor samenwerking, in goede en slechte tijden. Dat waardeer ik enorm. Hij komt na wat hij belooft en staat voor zijn mensen. Ook van anderen hoor ik goede verhalen. Als een installateur van een ander bedrijf ziek is, helpen ze elkaar. Ook tijdens de bouwvak vangen ze elkaar op. Ze zijn misschien niet de goedkoopste, maar als er iets is, staan ze er.’
‘Als Tijhaar blijft werken zoals nu, open, eerlijk en met oog voor verduurzaming, dan zie ik een mooie toekomst. Misschien staat er over 40 jaar weer een nieuw familielid aan het roer.’

Thermonoord
‘Bij Tijhaar gaat het om leveren van kwaliteit en een goede verstandhouding’

Christiaan Jansen werkt bij Thermonoord op de duurzaamheidsafdeling. ‘De samenwerking met Tijhaar draait vooral om vertrouwen en samen tot de beste oplossing komen.’

Wat houdt jullie samenwerking met Tijhaar in?
‘We leveren een breed assortiment aan Tijhaar: van sanitair en verwarmingsmaterialen tot warmtepompen en ketels. Daarnaast ondersteunen we met advies en berekeningen voor ventilatie en koeling.’

 Wat typeert Tijhaar als samenwerkingspartner?
‘Openheid. We komen er altijd snel uit samen. Roy durft projecten bij ons neer te leggen die niet standaard zijn, juist omdat wij inhoudelijk ondersteunen. Hij vertrouwt erop dat wij weten wat we doen, en wij vertrouwen erop dat hij kan realiseren wat we samen bedenken. Het gaat bij Tijhaar niet om de laagste prijs, maar om kwaliteit en een goede verstandhouding. Natuurlijk moet het concurrerend zijn, maar het draait vooral om eerlijk advies en normaal met elkaar omgaan. Ze lopen niet weg voor verantwoordelijkheid, en wij ook niet. Door die houding kun je samen problemen oplossen zonder op je tenen te lopen. Dat houdt de relatie gezond.’

Is er een project dat je is bijgebleven?
‘Dan denk ik meteen aan Landschap Overijssel. Een monumentaal pand waarin we echt mochten meedenken. Dan zit je samen om tafel, houd je rekening met de wensen van de eindgebruiker én met de beperkingen van het gebouw. We zijn met Roy, koeltechnisch specialist Marcel Vree en anderen op locatie geweest om het hele pand door te lopen. Dat doe je echt samen.’
‘Ik hoop dat ze nog vele jaren als gezond familiebedrijf doorgaan en op een langdurige, prettige samenwerking.’

Donaties aan Tijhaar bestemd voor bronzen maquette op Lemelerberg

De boodschap is helder: liever geen cadeaus, maar een gift aan Landschap Overijssel ter ere van het 90-jarig jubileum van Tijhaar. Die giften gaan naar een doel dat samen met Tijhaar is vastgesteld, zegt Quinten Pellegrom van Landschap Overijssel. ‘Een bronzen maquette voor Park 1813 op de Lemelerberg.’

Park 1813 werd in 1913 aangelegd als Nationaal Vrijheidspark ter herinnering aan het ontstaan van het Koninkrijk der Nederland honderd jaar ervoor. Het werd ontworpen door landschapsarchitect Pieter Wattez. ‘Het is een bijzonder landschapspark. Er zijn niet veel van dit soort nationale jubileumparken in Nederland, en zeker niet op deze schaal’, zegt Quinten. ‘Met beheerwerkzaamheden hebben we het park de afgelopen jaren weer beter zichtbaar gemaakt.’
In het park horen onder andere de bronzen leeuw, het theehuis en de uitzichtpunten bij het oorspronkelijke ontwerp. Toch kennen veel mensen het verhaal achter het park niet. ‘We merkten dat bezoekers het park niet altijd herkennen als bijzonder. Toen dachten we: hoe kunnen we dit meer aandacht geven?’

Startpunt voor bezoekers
Zo ontstond het idee voor een maquette. Op een gewone kaart zie je de hoogteverschillen van de Lemelerberg nauwelijks, terwijl die juist belangrijk zijn voor het ontwerp. ‘Op een maquette kun je goed laten zien waar de natuurlijke hoogtes en uitzichtpunten liggen’, zegt Quinten. De maquette krijgt een plek bij de parkeerplaats op de Lemelerberg en wordt een duidelijk startpunt voor bezoekers.
Het proces bestaat uit meerdere stappen: eerst wordt een digitale kaart gemaakt, daarna een 3D-print, vervolgens een mal en uiteindelijk het bronzen afgietsel. Dat is ambachtelijk werk en kost tijd. Ook is bronsgieten kostbaar. ‘Het project valt niet binnen het standaardbudget van Landschap Overijssel en is afhankelijk van giften en fondsen, waaronder de bijdrage van Tijhaar.’
Naar verwachting wordt de maquette volgend voorjaar geplaatst.